سکوت و باران
سکوت و باران
و در هوای انتظار
بهار هم می رسد
و باز من
نشسته در کنار پنجره
در انتظار دیدنت
و یا پیام رسیدنت
تو ای شکوفه عشق
که چون خورشید
در این هوای مه آلود
به روی شکسته من لبخند می زنی
هنوز منتظرم
هنوز که شاید
بهار با نسیم خود
تو را به من نوید دهد
بهار می رسد اما هیچ
و من
هنوز در این خیال
با یادت
و با عکس نشسته در قابت
خسته
در این سکوت محو
تو را به یاد خواهم داشت
زمان.
به مانند ریل قطاری که روی اون یک قطار در حرکت است. اگر زمان در این معادله حذف شود قطار در همه جا وجود دارد. انسانها هم به هم چنین. بعد (زمان) ریل است که انسانها در فضا(محیط سه بعدی) حرکت می کنند.
در این کویر خیالی
که کژدمان سیاه
برای دام خود
طعمه می افکنند
و مار ها
ناقوس مرگ می زنند
هنوز منتظرم!
هنوز منتظرم تا قطره ای باران
از این اسمان بخیل
به روی خاک ترک خورده خاموش
نوید لاله سر دهند
ولی چه سود
هنوز افتاب کویر
هر آنچه آب در زمین باقی است.
بر انچه ناکافی است
به یغمار می برد.
آسمان، رود، زمین
آسمانش آبی
رودهایش جاری
خنده هاشان بی غرض
دوستانی بی هوس
دستهایی پر امید
می زنند چنگ به خاک
تا که از رزق زمان
روزگار طی بکنند
آفتاب اینجا
می دمد از مشرق
از پس دشت امید
سبز و تازه هر روز
می دمد عشق و طراوت بر دشت
روزگاران خوشنود.
هدف انسان!
خیلی خوبه اگه بدونیم چرا اینجا اومدیم.
هدف از انسان بودن چیه؟ انسان موجودیه که میتونه مثل یه حیوان همه چیز رو خراب کنه و بهم بریزه اما ایا هدف اینه؟ می تونه چول جمع کنه و مثلا زندگی مرفهی داشته باشه. شاید هدف اینه! یا اینکه میتونه برای جامعه مفید باشه.
با یک نگاه به تاریخ می بینیم که هر کسی به دنبال هدفی بوده. حافظ ، ابو علی سینا، کریم خان زند. اینها کسانی هستند که توی تاریخ اسمشون برده شده. برخی از اونها هنوز توی خونه های مردم جا دارند. مردم با اونها زندگی میکنند و به اونها وابسته اند. برخی از اونها با حرفهاشون زندگی بشر رو تغییر دادند و برخی دیگه با ابداعات و اختراعاتشو و برخی با کارهایی که انجام دادند. ولی در این وسط عده ای که حتی اسمی از اونها برده نشده تنها و بدون هدف عمر خودشون رو گدران کردند. از شکست ترسیدند، تغصیر رو گردن دیگران انداختند و در ناتها گم شدند.
هدف هر کس بسته به اندازه اون روی بشریت تاثیر گدار بوده. شعر های مولوی ترجمه شدند و در سراسر دنیا استفاده میشوند. دکتر حسابی نظریه ای داد که حتی انشتین رو متحیر کرد. بیل گیتس ایده ای رو خرید و با قیمت گزاف به دنیا فروخت. و هنوز هده ای هدف رو گم کرده و زندگی روزمره دارند.
عده ای از شکست ترسیدند و جا زدند. عده ای توی دل ختر رفتند. هر بار که شکست خوردند دوباره بلند شدند و از نو شروع کردند. این سوالیه که همیشه از خودم می پرسم. من جرو کدوم دسته از مردم هستم. هدف من چیه. و اینده چگونه خواهد بود. دیگران روی من نظر دیگری دارند. عده ای می گند من عجله دارم که به اینده برسم. عده ای میگن من سنگ بزرگ برداشتم و زمین میخورم. اونها درست میگن. من بارها زمین خوردم اما هیچ گاه از زمین خوردن خسته نشدم و نخواهم شد. من هدف دارم و هر چه هدف بزرگتر باشه احتمال شسکت توی اون بیشتره.
باید مقاوم بود و نترسید. باید با ترس مبارزه کرد. باید بر شکست خندید و دوباره شروع کرد. هیچ گاه دری بسته نیست.
پیغام های تازه