آسمان، رود، زمین
آسمانش آبی
رودهایش جاری
خنده هاشان بی غرض
دوستانی بی هوس
دستهایی پر امید
می زنند چنگ به خاک
تا که از رزق زمان
روزگار طی بکنند
آفتاب اینجا
می دمد از مشرق
از پس دشت امید
سبز و تازه هر روز
می دمد عشق و طراوت بر دشت
روزگاران خوشنود.
در انتظار باران
زمین خسته
زمان ایستاده در منزل
صدا ها مرده در خوابند
همه آرام و آهسته
سکوتِ مرگ می دارند
ببار ای ابر بارانی
وغوغا کن
سکوت مرده من را
بزن بشکن تو رسوا کن
تو ای باران بی پهنا
بشوی این راه تنها را
بشوی از هر چه نامردیست
بروب از هرچه نا پاکیست
زمین و آسمان جاریست
بزن باران که دل هم نیز بارانیست
پیغام های تازه