مدتهاست تو را ندیده ام

هدف انسان!

خیلی خوبه اگه بدونیم چرا اینجا اومدیم.

هدف از انسان بودن چیه؟ انسان موجودیه که میتونه مثل یه حیوان همه چیز رو خراب کنه و بهم بریزه اما ایا هدف اینه؟ می تونه چول جمع کنه و مثلا زندگی مرفهی داشته باشه. شاید هدف اینه! یا اینکه میتونه برای جامعه مفید باشه.

با یک نگاه به تاریخ می بینیم که هر کسی به دنبال هدفی بوده. حافظ ، ابو علی سینا، کریم خان زند. اینها کسانی هستند که توی تاریخ اسمشون برده شده. برخی از اونها هنوز توی خونه های مردم جا دارند. مردم با اونها زندگی میکنند و به اونها وابسته اند. برخی از اونها با حرفهاشون زندگی بشر رو تغییر دادند و برخی دیگه با ابداعات و اختراعاتشو و برخی با کارهایی که انجام دادند. ولی در این وسط عده ای که حتی اسمی از اونها برده نشده تنها و بدون هدف عمر خودشون رو گدران کردند. از شکست ترسیدند، تغصیر رو گردن دیگران انداختند و در ناتها گم شدند.

هدف هر کس بسته به اندازه اون روی بشریت تاثیر گدار بوده. شعر های مولوی ترجمه شدند و در سراسر دنیا استفاده میشوند. دکتر حسابی نظریه ای داد که حتی انشتین رو متحیر کرد. بیل گیتس ایده ای رو خرید و با قیمت گزاف به دنیا فروخت. و هنوز هده ای هدف رو گم کرده و زندگی روزمره دارند.

عده ای از شکست ترسیدند و جا زدند. عده ای توی دل ختر رفتند. هر بار که شکست خوردند دوباره بلند شدند و از نو شروع کردند. این سوالیه که همیشه از خودم می پرسم. من جرو کدوم دسته از مردم هستم. هدف من چیه. و اینده چگونه خواهد بود. دیگران روی من نظر دیگری دارند. عده ای می گند من عجله دارم که به اینده برسم. عده ای میگن من سنگ بزرگ برداشتم و زمین میخورم. اونها درست میگن. من بارها زمین خوردم اما هیچ گاه از زمین خوردن خسته نشدم و نخواهم شد. من هدف دارم و هر چه هدف بزرگتر باشه احتمال شسکت توی اون بیشتره.

باید مقاوم بود و نترسید. باید با ترس مبارزه کرد. باید بر شکست خندید و دوباره شروع کرد. هیچ گاه دری بسته نیست.