اسفند ۰۸
آسمان، رود، زمین
آسمانش آبی
رودهایش جاری
خنده هاشان بی غرض
دوستانی بی هوس
دستهایی پر امید
می زنند چنگ به خاک
تا که از رزق زمان
روزگار طی بکنند
آفتاب اینجا
می دمد از مشرق
از پس دشت امید
سبز و تازه هر روز
می دمد عشق و طراوت بر دشت
روزگاران خوشنود.
پیغام های تازه